HET LAATSTE NIEUWS

Nieuws en ingezonden reacties

*** Kunnen paarden verliefd worden?
Ik zeg: zeker weten! Ik heb het nu twee keer zien gebeuren.Eerst zag ik hoe Julia helemaal verliefd achter Vidar aanliep, tegen hem aan stond te soezen en niet meer van zijde week. En nu is Vidar zelf verliefd, maar niet op Julia. Hij heeft zijn hart aan Donna gegeven. Liefde op het eerste gezicht is het niet, want een nieuw paard in de kudde geeft een hoop onrust. Maar toen het stof was neergedaald en de dagelijkse routine terugkwam is het toch ergens gebeurd: toen ik vorige week naar buiten liep zag ik de meeste paarden staan, maar Donna en Vidar waren nergens te bekennen. Het was al donker, dus ik moest echt op zoek. Ik vond ze in de schuilstal, uit het zicht van de hele wereld met hun hoofden zwijmelend bij elkaar. Ik weet niet of Donna verliefd is, of dat ze zo'n knappe vent wel een leuke metgezel vindt in de kudde, maar Vidar was helemaal high. Hij had een blik in zijn ogen die verraadde dat hij ver heen was. Donna wil niet meer op stal en begint zich goed aan te passen aan het leven buiten in de kudde. Normaal gesproken maakt Vidar zich 's avonds nog even los van de kudde om met mij te kroelen en een klein snoeperijtje te halen, maar dat hoefde ineens niet meer. Nu zie ik ze vaak samen lopen, samen eten, samen doezelen, samen kroelen. Lief!

*** 5 februari 2012: een zadel voor Donna
Wat een zoektocht steeds: nu weer een goed zadel voor Donna. Maar het is weer gelukt. Met dank aan Equi Totaal. Dit is een lichtgewicht (2 kg) boomloos 17 inch zadel met stevige kussens om de ruggegraat vrij te houden en met verplaatsbare stijgbeugelophanging. Klein genoeg om op haar korte rug te passen, groot genoeg om een groter kind of kleine bijrijder (Simone) te kunnen hebben, licht genoeg voor de kinderen om Donna zelf op te zadelen, goedkoop en het ziet er ook nog leuk uit, dat zwart met blauw. (Donna lijkt een zwart paard, totdat je iets zwarts op haar legt, dan is ze donkerbruin. Maar leg je iets bruins op haar, dan is ze toch echt zwart.)

*** 5 februari 2012 WINTER
Ik klaag niet meer: het is winter! De paarden mogen onbeperkt eten, dus ik hoef maar 1x per dag de bakken vol te laden. Wel goed ingepakt natuurlijk. De koudbloeden genieten van dit weer. Donna en Joya staan onder een deken. Joya zelfs onder een 400 grams deken met nekstuk. Hij krijgt allemaal lekkere hapjes om op gewicht te blijven: gehakseld gras, brood, slobber, koeken en onbeperkt kuil. De waterbakken bevriezen, maar dat is dan ook het enige lastige. De dag voor de eerste echte vorst hebben Malou en ik nog een roundpen opgebouwd in het weiland, dus we kunnen gewoon door blijven rijden. Wel iets actiever dan normaal, voltige bijvoorbeeld. We hebben al een paar dagen volop zon en de paarden staan dan in de wei gelukkig te zijn.

*** 23 januari 2012: winter?
Klagen over het weer is niet origineel, maar ik vind dat ik nu toch wel iets mag zeggen. Een Duitse weersite had drie maanden sneeuw voorspeld, maar het zijn drie maanden regen geworden. Neerslag, dat klopte wel dus. Mijn rijbak staat al maanden blank. We hebben hier zo'n kleilaag in de grond zitten, waardoor het water niet wegloopt. Er zit dreinage onder de rijbak, maar die doet het niet meer, kennelijk. In het weiland rijden is ook geen optie, want je glibbert alle kanten op. De hele graslaag gaat kapot. Zelfs het bos is onbegaanbaar geworden, modder en andere narigheid. Op naar het voorjaar?

*** 10 januari 2012
Het perfecte paard
Dit is de titel van een boek van Micheal Peace en Lesley Bayley. Op pagina 36 staan de basisvaardigheden die een paard zou moeten hebben. Het lijkt me leuk om die op dit moment te benoemen voor Donna en dan over een jaar nog eens te kijken.

Vaardigheden	Donna, toen ze hier net was	Donna nu
Zich makkelijk laten leiden	nee	ja
zich laten vastzetten	nee, kreeg zelfs de paardenknoop los met handige rukjes	nog niet lang, maar gaat steeds beter
algemene handelingen accepteren (voeten optillen e.d.)	met veel ongeduld en gedreutel	nog steeds wat gedreutel, maar na beweging gaat het beter
Accepteren dat het hoofd wordt aangeraakt	perfect, je kan zelfs iets over haar hoofd hangen	nvt
Stilstaan bij het verzorgen	nee	steeds vaker, vooral als er niets op volgt, zoals opzadelen voor een les
accepteren dat ze wordt gewassen	weet ik niet	niet geprobeerd
gemakkelijk te zadelen en op te tomen	niet stilstaan, voeten bewegen, proberen te bijten	onzeker, hoofd naar je toe buigen, dreigen om te bijten, accepteert je pas na een tijdje aan haar zijkant met veel friendly game
luistert goed aan de lange lijnen	weet ik niet	nog niet gedaan
oplettend en meewerkend naar haar begeleider	helemaal niet	ja, vooral met mij, maar ook steeds meer met anderen
stilstaan bij opstijgen	nee	nee
stilstaan bij scheren	nvt	nvt
gemakkelijk te vangen	ja	ja

Ik heb ook net het boek "het rijpaard" gelezen van Perry Wood. Hij zegt dat je van bijna ieder paard een ideale partner kan maken. Ik heb dat stadium bereikt met Joya en ook met Vidar gaat het heel goed. Ik ben die tips in de praktijk aan het brengen voor Donna. Gisteren ging het even mis, we waren over de "magische grens" en ze raakte in paniek. Dat hoort ook bij elkaar leren kennen: weten waar de grens ligt. Vandaag zijn we naar buiten geweest met Joya erbij, dat ging helemaal goed. Ook al kwamen we op plekken waar ze nog niet geweest was.

Deze winter moet ze maar vaak mee naar buiten met Joya, het dorp en het bos leren kennen. Ondertussen werken we in de bak aan opzadelen, aanraken, grondwerk en lange lijnenwerk. Als het weer weer beter wordt en de kinderen weer terugkomen zien ze een heel ander paard. "Ik wil op Donna", "nee, ik mag nu"...

*** 1 januari 2012 GELUKKIG NIEUWJAAR!
Het ging heel goed met de paarden en het vuurwerk. Ik ga altijd naar buiten om bij de paarden te zijn. Ieder jaar is het anders. Nu is de kudde al wat langer in deze samenstelling bij elkaar en ze kennen mij inmiddels aardig goed. Vorig jaar liep Weidelief nog door de bak te rennen met de pony's en Andora achter zich aan. Dit jaar keek ze echt naar mij. Toen ik na een paar knallen nog net zo rustig was als voor de knallen, vond ze dat ik betrouwbaar genoeg was om bij me te blijven staan. Ik heb haar verteld waarom mensen dat eigenlijk doen met vuurwerk en ze leek naar me te luisteren. Waarschijnlijk luisterde ze alleen maar of er echt geen paniek in mijn stem klonk, maar toch. Joya stond in de bak aan de andere kant van de bakrand. Hij vond het wel welletjes met dat vuurwerk en begon ongeduldig met zijn hoef te schrapen. Dat vond Weidelief niet goed. Als we besloten hadden om allemaal rustig te blijven, dan hij ook. Ze probeerde hem te bijten en hij kalmeerde. Charly stond aan Weidelief vastgeplakt en was in dezelfde energie als zij. Julia stond aan Vidar vastgeplakt, maar Vidar was er niet meer helemaal. Toen ik hem riep schrok hij uit zijn katatonie, daar was hij weer en... weg was hij weer. Toen de ergste knallen voorbij waren ben ik een beetje gaan rondrommelen in de bak. De paarden zagen dat het ok was en ontspanden. Tijd voor hooi en boterhammen. Vidar werd weer "wakker" en ging lekker eten. De rest van de kudde volgde ontspannen.

*** 24 december 2011 begin van de kerstvakantie
De zaterdag voor een schoolvakantie gaan we altijd iets leuks doen. Alsof we het zo besteld hadden, scheen de zon! Om tien uur zijn we gaan wandelen met de paarden. Nicole en Anna, de kleine meiden, liepen ieder aan een kant van Joya. Joya liep achteraan de kolonne. Hij loopt niet zo snel meer en had wat last van stalbenen (terwijl hij al jaren niet meer op stal heeft gestaan. Dus...). Madelief liep in het midden met Donna. Malou en ik liepen samen met Vidar voorop. Normaal gesproken is Donna de snelste, maar ik weet niet wat Vidar had, maar hij had er flink de gang in. Malou zei dat hij had gehoord dat we grasjes gingen eten, daarom liep hij zo snel. Dat was het vast. Madelief deed het heel goed met Donna, die zich het liefste als een verwend meisje gedraagd (Niet doe-oen, ik kan het zeeeeluf wel...) Madelief liet zich niet van de wijs brengen. Anna en Nicole liepen er rustig achteraan met Joya terwijl ze lekker aan het kletsen waren. Dat wij zover voorop lagen kon ze niet veel schelen. Toen we terugkwamen, mocht Joya lekker in het weiland. Donna en Vidar gingen samen in de bak.

Toen kwam Jan aanrijden met de kar waar Ivan voor liep. Om de beurt mochten de kinderen mennen in het bos. Voor Anna de eerste keer. We hadden erg veel lol, omdat Anna alle verhalen voor de eerste keer hoorde van het Apenbos, het Heksenbos en het Kabouterbos. Vooral de truc met de balk was erg leuk! Onderweg chocomel en koekjes en natuurlijk heel hard Jingle Bells zingen. Je kon Nicole in het hele bos horen. Gelukkig maar dat Ivan overal tegen kan!

FIJNE VAKANTIE! TOT IN HET NIEUWE JAAR!

*** 23 december 2011 Donna
Denk je een kant-en-klaar paard te hebben blijkt al die ervaring ineens niet meer zo belangrijk te zijn. Donna, die altijd op stal heeft gestaan, heeft het zichtbaar moeilijk met haar nieuwe leven. Alhoewel het weer haar niets lijkt te doen, vindt ze het maar een rare routine om zoveel buiten te staan met een kudde om je heen. 's Nachts staat ze nog wel op stal, maar ik ben blij om te zien dat het me steeds meer moeite kost om haar op stal te zetten. Ze loopt wel mee omdat ik het vraag, maar van harte gaat het niet meer. Nog zoiets: de eerste weken liep ze "braaf" met leskinderen door de bak, de roundpen en het bos, maar ineens bleek dat brave gedrag een overlevingsmodus te zijn. Na de ophol-sla-actie met Madelief en nadat ze Anna er af gebokt had om niets, werd het tijd voor een andere aanpak. Nu ga ik met haar om als "project". Bijna alsof ze nog groen is, want op sommige gebieden is ze dat ook gewoon. Die verandering in mijn denken was een goeie. Inmiddels volgt ze netjes aan het leidtouw, loopt niet meer tegen me aan, stopt als ik stop, draaft aan als ik versnel en stopt weer als het moet. Ze let op en denkt na. Ze accepteert mij als leider. Cirkels gaan goed, achterwaarts nog niet helemaal. Wijken voor druk gaat prima, zolang ze blijft nadenken. Uit het gras komen wanneer ik daar om vraag gaat super. Ze laat het halster rustig om doen, maar afdoen moet altijd gehaast kennelijk. Haar grootste probleem is/was alleen van huis gaan. Dat had ze nog nooit gedaan. We zijn heel klein begonnen, op het erf. Daarna kleine stukjes van het erf af. Gisteren zijn we even naar Patricia gewandeld om even een doel te hebben. Vandaag zijn we de Bente afgelopen terwijl we allerlei leid- en volg oefeningen deden. Leuk paardje! Die komt er wel...

*** 28 november 2011
Na onze ongelukkige ren- en valpartij van twee weken geleden met Donna en Vidar, leek het me ineens een goed idee om alle kinderen de eenteugelstop en de noodafsprong te leren. Goed idee? Sommige zijn wat, ehm, stram en anderen in de groei. Het was niet de meest "atletische" dag, maar wel een hele leuke!

*** 17 oktober 2011, begin van de herfstvakantie
Op de zaterdag die een schoolvakantie inluidt doen we altijd iets leuks. Nu Donna er bij is gekomen, konden we ineens met 6 kinderen het bos in. Best spannend, want er reden allemaal trekkers met grote aanhangers vol met gehakselde mais. Maar... Donna is enorm verkeersmak en Vidar kon zich er goed aan optrekken. We zijn naar de speelweide gegaan. Daar heeft Madelief Donna nog even "getest". Het was een heerlijke rit met prachtig weer, brave paarden en kinderen die zich amuseerden. Wat wil je nog meer?

*** 9 oktober 2011 Nieuw: pony Donna
Patricia's liefste wens was het hebben van een eigen pony. Ik kon wel goed een pony erbij hebben voor de kinderlessen. Zo was er een plannetje geboren. Ze heet Donna en ze is zaterdag aangekomen. Ze is een 11 jarige kindvriendelijke d-pony.

*** Anna's eerste les, 3 oktober 2011

*** De poetsplaats
Weer een nieuwe aanwinst: western aanbindpalen op de poetsplaats. Dank zij een creatieve uitspatting van Ingrid, uitvoerig getest door Lisanne:

*** Wringhek
We hebben een nieuwe aanwinst: een echt Drents wringhek. Het is de opening van het Paddock Paradise naar de Kanweg. Met dank aan Henk Euving (06-28923916) van de Hekkerij in Meppen. Hij heeft ook onze mooie bakrand gemaakt. (Zie elders op deze pagina.)

*** Hooinetten
Ik heb een hooinet gekocht bij www.hooinet.nl. Er kan bijna een hele baal in. Zij hebben hooinetten met heel kleine mazen die je tussen twee palen kan spannen. Heel handig als je koudbloeden hebt (of andere paarden) die al dik worden als je "gras" fluistert. Van de winter moet er goed gegeten worden om warm te blijven, maar niet persé veel. Ze moeten moeite doen om wat te eten, het hooi waait niet weg, het wordt niet vertrapt en het gaat dus langer mee. Ik heb dit hooinet en die van Little Bit inmiddels getest. Ik was bang dat ze uit frustratie de hele boel stuk zouden maken, maar nee, ze staan heel braaf tot aan de ochtend te peuteren met het hooi. Het werkt!

***Horse Event
Het was weer een mooie, leerzame, inspirerende ervaring. Na zoveel mogelijk demo's en lezingen te hebben bezocht ben ik me te buiten gegaan aan paardenboeken, een hooizak van Little Bit en een side-pull touwhalster voor Vidar.

Inspirerend was vooral het optreden van Jean François Pignon. Hij is een Fransman die al jaren shows geeft waarin hij met zijn paarden speelt in vrijheid met veel humor en liefde. Ook rijdt hij zonder enig tuig. Kijk maar eens op Youtube. Hij past in mijn rijtje helden: Pat Parelli, Tracy Westfall, Alexander Nevzorov, Karen Rohlf (sinds de studiegroep) en nu dus ook Jean François Pignon!

*** Andora is verhuisd
De Paardenmarke is een bedrijf in Gees waar Mariette Zijderlaan paardrijlessen geeft. Haar basis is dezelfde als de mijne: een zoveel mogelijk natuurlijke omgang met de paarden. Dus een Paddock Paradise voor de huisvesting en natuurlijke trainingsmethoden. Omdat Esther naar Erm is verhuisd en omdat er bij de Paardenmarke nieuwe kansen liggen voor zowel Andora als Esther is ze nu dus verhuisd. Ze zal getraind gaan worden door Mariette en daarna ingezet worden in de lessen en voor buitenritten. Zet 'm op Andora!

*** vakantie!
Net terug van het eerste deel van de vakantie en dan al nieuwe verhalen. Op de camping waar we stonden ontmoetten we twee paardenmeisjes Lisanne (links) en Puk. Ze trainen en verzorgen de pony's die op de camping wonen. Dit zijn ze:

Op de wei van een buurvrouw van de camping stond een pony samen met een geit. Iedere dag gingen we even knuffelen. Wat een komisch stel die twee! De merre wilde heel graag geknuffeld worden en liet niet toe dat het geitje in de buurt kwam. Dat maakte ze goed duidelijk. Het geitje reageerde door zich met vrolijke bokkensprongen uit de voeten te maken. Maar als ze de kans kreeg liet ze zich ook graag aaien. Dit zijn ze:

*** Ponykamp 2011
Foto's van dag 1, dag 2 en dag 3.

Op 25, 26 en 27 juli hebben we ponykamp gehouden met uiteindelijk 9 kinderen. Het thema was cowboys en indianen. Dus verkleedkleren en de paarden in stijl. Nadat we koffie hebben gedronken met de ouders hebben we de tenten opgezet. Daarna was het tijd voor WildWestbrood. Overlangs gesneden brood met vier verschillende belegjes. Ingrid en Inge hebben het brood geserveerd op een lange plank!
Daarna hebben de kinderen de paarden versierd in WildWest stijl. Arme paarden: met veren, klei, verf en kralen stonden ze in de wei naar me te kijken met zo'n: moet dit nou? De kinderen waren in hun nopjes. Gelukkig voor de paarden ging het regenen en spoelde het meeste er wel weer af. En nog beter: de kinderen gingen naar de grote cursusruimte om mega-spellen te spelen. Verder moesten ze nog foto-lijstjes maken, in hun dagboekjes schrijven en de Bonte Avond voorbereiden. Na het eten hebben we marshmallows geroosterd en liedjes gezongen bij het vuur. Op tijd naar bed met de afspraak: je hoeft niet te slapen, als je maar in je tent blijft. Dat ging goed.

De volgende ochtend hoorde ik om half 6 (!) de eerste kids al weer kletsen. Na het ontbijt hebben we de paarden gezadeld en zijn als bonte parade met kinderen, paarden, fietsen en steppen naar het bos gegaan. Op de zomerweide hebben we geluncht. Ingrid is de lunch komen brengen met een zeil om op te zitten en natuurlijk de voetbal van Rinke. Toen Vidar door had dat er eten op het zeil lag, wilde hij wel even komen buurten. Hij zette voorzichtig een hoefje op het zeil, waarop wij met tien handen op het zeil roffelden. Oei, dat was niet leuk, voetje eraf. Stiekem nog maar eens proberen, getsie, weer dat geroffel, nou, dan steek ik mijn nek wel helemaal uit. Grappig zo'n paardje.
De kinderen waren al aardig moe, maar er stond nog een speurtocht op het programma. Een stoute Indiaan had een veulen gestolen. We moesten hem vinden voordat hij het zou verkopen op de Zuidlaarder paardenmarkt. Het werd al een beetje donker en we moesten een stukje door het bos. Handig genoeg gaan de kinderen elkaar dan spookverhalen vertellen. Dus ik had allemaal bange kinderen om me heen. Eentje was zelfs te moe om te lopen, die had ik op m'n rug. Maar we hebben de stouterik gevonden en overmeesterd. Missie geslaagd.
Na broodjes knakworst bij het vuur was het echt kindertjes-bedtijd. Ik heb ze niet meer gehoord en de volgende ochtend moesten we ze twee keer wakker maken! Wat we natuurlijk zonder medelijden hebben gedaan :)

De laatste dag stond er iets leuks op het programma: voltige en mennen. De helft van de groep ging het ene doen en de andere helft het andere, 's middags andersom. Daarna moest de Bonte Avond nog voorbereid worden en de boel moest nog versierd worden, druk druk druk! De ouders kwamen na de bbq en mochten op banken voor het geimproviseerde toneel plaatsnemen met koffie en thee. De kinderen hadden wat stukjes voorbereid en Ingrid heeft nog twee liedjes begeleid op de gitaar.

Achteraf kunnen we zeggen dat het echt een succes was: geen schrammen en builen (of erger!). Geen val- en huilpartijen, weinig heimwee, geen ruzie. Alleen maar leuk en gezellig. De kinderen hielpen elkaar goed. Ze hebben ook goed meegedaan met tafel dekken en afruimen. Iedereen heeft zich reuze vermaakt. Maar dat is wel te zien op de foto's.

***juli 2011: een nieuw zadel voor Vidar
Wat een zoektocht. Mijn Fjord Vidar heeft een lastige rug om een goed zadel te vinden. Ik rij boomloos, dus ik zocht ook naar een boomloos zadel voor Vidar. De Barefoot Cheyenne die zo geweldig ligt op Joya, schuift bij Vidar helemaal naar achteren. Hij heeft nauwelijks een schoft, een vlakke rug en weinig billen. Niet ideaal. Alles heb ik geprobeerd: western, barebackpads, met merk en zonder merk... Eindelijk na acht maanden heb ik een goed zadel. Ik heb het gevonden bij Francis Wagner. Ze was zeer behulpzaam en begreep het probleem helemaal. Ik heb haar wat foto's opgestuurd van Vidar en ze ging met me meedenken. Uiteindelijk was dit het derde zadel dat ze me opstuurde en dat was dus goed! Bedankt Francis! Mocht iemand contact met haar willen opnemen: 06-17038764

***15 mei 2011: gisteren was het Open Huis. We hebben zo'n 75 mensen mogen ontvangen. Relaties, vrienden, buren en familie. We hadden op verschillende plekken workshops. Verder was de schuur een soort ontvangstruimte waar ook koffie gedronken kon worden. 's Morgens heb ik met mijn leskinderen demonstraties gegeven. Poetsen, vlechten, obstakelparcours, mennen met de driewielerstep, rijden en spellen doen. Ook hebben we kettingen gemaakt voor de paarden gebaseerd op het Indiaanse idee van een rythym bead. De paarden waren er zichtbaar blij mee, vooral Weidelief.
Hier zijn de foto's van de paardenworkshop.

*** Op zaterdag 14 mei a.s. is het dan zover: Natuurlijk Paardleiden, Lezen Natuurlijk en Natuurlijk Leiderschap organiseren hun eerste open huis op eigen locatie. We willen op die dag graag aan iedereen onze mooie en vooral toepasselijke accomodatie aan de Bente in Witteveen aan u showen. U bent van harte welkom van 10.00 tot 12.00 uur.

***Driewieler
Na de mislukking met de kar heb ik nu iets goeds gevonden: een driewieler. Onverwoestbaar, wendbaar en nog belangrijker: niet eng voor de paarden. Kijk maar:

*** Eindelijk! We hebben een nieuwe bakrand. De oude was een samenraapsel van planken en afzetlint. Niet echt charmant. Met de Open Dag op 14 mei en de Talentenshow op 29 mei voor de deur mocht het wel een beetje meer repré worden.
Behalve de bakrand is de buitenrand ook opgeknapt. Voor, bij de weg, staan mooie struikjes, gele Kornoelje en iets met stekels. (Mijn botanische kennis is niet mee-ontwikkeld met mijn paardenkennis). En langs de kant van het huis hebben we alle palen vernieuwd. Laat de gasten en de klanten maar komen! Klik hier.

*** Poepscheppen
Het is geen pretje! Na 6 weken vorst ligt er een ontzettende berg mest van de paarden. Niet weg te krijgen. Vooral niet omdat de kruiwagen snel te zwaar wordt om te tillen. Oplossing (na veel zoeken): een electrische kruiwagen. Ze zijn kennelijk nog vrij nieuw, want ik ben ze tweedehands nog niet tegengekomen.

 

*** 2 januari 2011 Het verhaal van Pomme, geschreven door haar eigenaar José Houtman:

 

*** the master himself, Pat Parelli, laat hier mijn ultieme doel zien.

*** 14 december 2010: Lisanne (9) heeft vandaag een spreekbeurt over mij en mijn paardjes houden. Ze heeft er een "goed" voor gekregen! Goed gedaan Lisanne! Dit zijn de foto's die haar moeder ervoor gemaakt heeft.

*** november 2010: Vidar voor de kar is geen succes gebleken.
Hij blijft het eng vinden. Charly daarentegen loopt inmiddels regelmatig voor de slee en voor het geimproviseerde karretje met een borsttuigje. Met plezier! Het kleine, dikke jongetje loopt te sjouwen dat het een lieve lust is. Dus: sulky verkocht en nu ben ik op zoek naar een licht vierwielertje voor Charly. Een tweewieler leunt te veel op hem. In draf gaat de hele kar op zijn rug "dansen". Dat gebeurt met grotere paarden ook wel, maar die kunnen verhoudingsgewijs meer hebben.

*** 30 juni 2010: Inmiddels is Weidelief al zo twee maanden kuddeleider. De gezondheid van Julia laat te wensen over. Ze heeft het stokje overgedragen. Weidelief doet het goed: ze brengt rust in de kudde. Ze heeft het op een akkoordje gegooid met Vidar: hij mag zich als de hengst gedragen, als hij haar maar accepteert als leidende merrie. Dat gaat goed. Weidelief heeft Charly erbij betrokken. Ze heeft ook voor elkaar gekregen dat iedereen wat vriendelijker omgaat met Joya. Andora had ze al onder haar hoede. Ze heeft haar eigenlijk helemaal opgevoed in de paardenmanieren. Ondertussen kan ik helemaal niets meer met haar. Dat moet ik maar accepteren. Tenzij iemand een beter idee heeft?

*** 25 maart 2010: Natuurlijk Leiderschap
Het zusterbedrijf is inmiddels ook gestart met trainingen geven op onze eigen lokatie in de nieuwe cursusruimte. Voor de nieuwe cursus is er een promo-filmpje gemaakt met Joya als coach en een glimpje Vidar.

*** 15 maart 2010: clickertraining
Mijn laatste hoop om Weidelief een andere taak te geven dan die van adjunct-kuddeleider (wat ze goed doet trouwens) is clickertraining. Afgelopen zaterdag was hier een ervaren clickertrainster uit Groningen, Sandra, die ons op weg heeft geholpen. Weidelief deed het goed en vond het leuk. Sandra zag ook wel hoe geraffineerd ze is en waarschuwde me dat ik me niet door Weidelief moest gaan laten trainen.
Ik was wel een beetje "ontstemd" over het gemak waarmee ze haar voeten optilde voor een KLIK en een stukje wortel. Remco de hoefbekapper is na een jaar zover dat hij haar behoorlijk uit de hand kan bekappen, maar ze kan dus echt wel in het vervolg haar eigen voeten omhoog houden! Stapje voor stapje ga ik aan de slag. Voeten geven, voeten op de standaard houden, volgen en stilstaan, wandelen, opzadelen, dubbele lange lijnen, vrijheidsdresuur... of loop ik weer te hard van stapel?

*** 16 februari 2010: circus met paarden
Geinspireerd door het boek "het paard als leermeester" heb ik gisteren de eerste kinderles gedaan met voltige. Nog niet echt helemaal zoals op wedstrijden, maar een aantal basisoefeningen. Wauw, dat was leuk! De kinderen durfden veel en Vidar vond het prima.

*** 15 februari 2010: we beginnen met een nieuwe activiteit: bemiddeling. Paarden moeten soms naar een nieuw huis en paardenliefhebbers zoeken soms een nieuw paard. Bemiddeling is soms gewenst.

*** 4 februari 2010: wauw!
Zou dit niet geweldig zijn!! Filmpje van Tracy Westfall.

*** 3 februari 2010: 7 weken sneeuw
Het is nu wel weer leuk geweest, vind ik. Maar de paarden vermaken zich prima. Bijna geen lessen om te doen, af en toe een stapritje in het bos. Alleen Vidar begint als jonge fjord wat opgebouwde energie te krijgen die hij niet altijd goed kan kanaliseren. Joya, de ervaren rot, kun je na weken rust zo opzadelen voor een buitenritje. Superpaard!

*** oudejaarsavond 2009, Weidelief als kuddeleider
Vidar, die altijd zo bazig doet, was zo bang voor het vuurwerk dat hij vergat dat hij de baas wil zijn. Helemaal alleen stuiterde hij door de bak. Weidelief maakte er handig gebruik van: de rest van de kudde schaarde zich achter haar zoals bange kinderen die achter moeders rokken hangen. Dat heeft sindsdien de dynamiek in de kudde wel positief beinvloed.

*** kerstavond 2009. Sneeuw!
Er ligt al een kleine week sneeuw. De bak is bevroren. De paarden moeten heel voorzichtig lopen. Joya laat zien dat hij een ervaren paard is: hij loopt buiten alsof hij nooit anders doet dan in de sneeuw lopen, maar ondertussen geniet hij. Vidar kan zijn joligheid niet onderdrukken en loopt met zijn neus door de sneeuw te banjeren. Heerlijke buitenritten op Vidar's blote rug (lekker warm): met een vrolijk paardje door een prachtig wit Witteveens bos!
Hier zijn wat foto's van de paarden in de bak!

*** oktober 2009: voor een klant ben ik een paardje aan het verkopen. Ze heet Pluk en is 8 jaar. Ik hoop dat iemand interesse voor haar heeft, want ze is echt heel leuk. Beetje wantrouwend in het begin, heeft wat leiderschap en duidelijkheid nodig, maar goudeerlijk. Niet voor jonge kinderen dus, of voor echte beginners. (VERKOCHT)

*** september 2009: Misschien een beetje vroeg,
maar we hebben de zomerweide ingericht. Papa en mama, dank jullie wel! Het is mooi en praktisch geworden: vier paddocks met eigen doorgangen die uitkomen op een lang pad. De voordelen van het lange pad zijn dat we maar op één plek water hoeven neer te zetten. En dat de paarden lekker veel moeten lopen. Dat is goed voor ze. Ze maken er dankbaar gebruik van op deze mooie nazomerdagen.

*** september 2009: De winter komt eraan.
Vorig jaar heeft de kudde de winterpaddock helemaal stukgelopen. Resultaat: veel modder en buren die het zielig vonden. Ondanks de bult zand en de windsingel waar ze droge voeten konden hebben, zag het er haveloos uit. Dit jaar gaan we iets nieuws proberen: paddock paradijs. Het is een eenvoudig concept met hopelijk verregaande voordelen. Update: de stroken waar ze op liepen werden alsnog veel te modderig. Dus dat is niet geslaagd. Ligt aan ons land en niet aan het concept. Dit voorjaar laten we een schuilstal bouwen die groot genoeg is met een flink stenen plaatsje ervoor. Daar kunnen ze zomer en winter in. In de droge periode mogen ze dan ook op het landje en in de bak. In de natte periode gaat het landje dicht en de bak blijft open. Tijdens de vorstperiode gaat de bak dicht en het landje open. Kijken of dat werkt.

*** september 2009: Het is tijd
dat Vidar iets nieuws gaat leren: voor de kar lopen. Helaas heb ik nog nooit een paard ingereden voor de kar. Maar wie vraag je voor zoiets? Na wat rondvragen en rondzoeken kwam ik deze meiden tegen: Bells Arabians. Ze zijn nu een paar keer geweest en het gaat voorspoedig. Binnenkort dus: foto's van de paarden voor de sulky!

*** 15 augustus 2009: Parelli Playday was groot succes!
Nadat de mensen en paarden aangekomen waren zijn de paarden uitgeladen in verschillende weilandjes. Een hapje hooi en een kopje koffie later zijn we begonnen met de playday. De bak en het aangrenzende weiland stonden vol met uitdagende spelmaterialen. Zonder enige druk of prestatiedrang was iedereen leuk en geconcentreerd bezig met haar eigen paardje. Na de lunch was de keuze: een buitenrit of in de bak/weiland rijden. Ook dit deel is supergoed verlopen. We kunnen terugkijken op een geslaagde en inspirerende dag! Klik hier voor foto's!

*** 5 juli 2009: nieuw paardje: Vidar
Het gaat goed met Natuurlijk Paardleiden. Maar daardoor kwamen we eigenlijk steeds een paardje tekort. Of geen klanten meer aannemen of een nieuw paardje erbij. En dat is Vidar geworden. Het is een fjord van 5 jaar. Hij is nog jong en onervaren, maar in de basis zit alles erin. Hij schrikt niet snel, is knuffelig, laat zich makkelijk zadelen, is gewend aan de hoefsmid en is niet snel uit zijn evenwicht. Hij moet nog wel wat leren en vooral ervaring opdoen, maar dat kan hier! Hij loopt al mee in de lessen en hij is meteen meegeweest op een buitenrit van 2 uur! Bitloos en boomloos, wat nieuw is voor hem. Ik heb hem wel even aan een halstertouw meegenomen naast de fiets voor de zekerheid, want fjorden zijn sterk en een tikkeltje eigenwijs. Maar hij heeft het helemaal goed gedaan.

 

*** 25 mei 2009: de pony's hebben een nieuwe taak.

De laatste tijd krijg ik meer aanvragen voor kinderlessen. Leuk, maar ik heb twee pony's die nog nooit een zadeltje op hun rug hadden gehad. Na wat aanmoediging van Ingrid en mijn moeder besloot ik dat het tijd was om ze in te rijden! Grondwerk kenden ze al. Poetsen en halstertje omdoen was ook al geen probleem. Los bij me blijven en volgen zonder touw ging ook al goed. Ik had nog een heel klein ponyzadeltje en een heel klein singeltje. Eerst bij de ene pony en toen bij de andere pony: geen probleem. Toen hier twee ervaren ruitertjes kwamen vroeg ik of ze erop durfden te gaan zitten. Dat ging niet alleen heel goed, maar het was ook heel leuk.
Sindsdien zet ik ze in voor de kinderlessen, ook met onervaren ruitertjes. Ze hebben nog geen stap verkeerd gedaan. Ze lijken zelfs blij te zijn met hun nieuwe taak.

Ik ben heel trots op Julia en Charly!!

Dank jullie wel, Madelief en Roza!!

*** 9 mei 2009:
Buitenrit met 5 men- en 5 ruitercombinaties o.l.v. Jan Slinkman. Startpunt de Gelpenhoeve.
Ruim 25 km over alle soorten terrein met een pauze bij een meertje.

 

*** 23 maart 2009: Tane (13, vriendinnetje van ons) mist Karoussa.Ze heeft van alle foto's van Karoussa en Gigi een mooi filmje gemaakt. Klik maar op de foto hieronder!

 

*** 7 februari 2009: Weidelief is er! Ze is heel rustig haar nieuwe plek aan het verkennen. De pony's zitten als vliegen aan haar vastgeplakt. Ze hebben haar helemaal ingepikt en ze gaan overal waar zij gaat. Ze heeft ook al kennisgemaakt met Joya, die vanachter het muurtje van de schuilstal naar haar stond te gluren. Ze is heel sociaal en lief en rustig. Superpaardje!!

 

*** 1 februari 2009: verjaardagsvisite!

 

Karoussa en Gigi zijn naar het paardenbejaardentehuis. Daarom waren we op zoek naar een nieuw paard voor onszelf en de cursussen. We hebben een paard gevonden!

Weidelief! Een Rijnlands Trekpaard van 1000 kilo. Hier op de foto het voorste paard:

 

We stellen de andere paarden voor:

De twee mini-shetlanders Julia (17) en Charly (9), moeder en zoon. Zij staan in een weilandje bij ons huis. Ze hebben veel ruimte nodig anders breken ze uit. En dat is letterlijk bedoeld: uitbreken. Zelfs stroomdraden en gaas houden vooral Charly niet tegen. Nu staan ze in een "groot" weiland zonder stroom. Ze kunnen er makkelijk uit als ze zouden willen, maar ze hebben het er naar hun zin. Een paar keer in de week gaan we uit wandelen. Julia geniet er erg van, maar Charly wil graag gedragen worden. Helaas voor hem doe ik dat niet, dus af en toe gaat hij in de remmen. Dan heb je 300 kilo graniet aan de grond genageld staan. Alle natural horsemanship ten spijt ben ik wel eens de wanhoop nabij. Meestal gaat het goed. Ik maak geen oogcontact, besteed er geen aandacht aan, maar zet net genoeg druk op het halster om het onaangenaam te maken. Hij kan de druk weghalen door weer te gaan lopen. En binnen 10 seconden doet hij dat ook meestal. Meestal...

Inmiddels is hij na een paar maanden toe aan het grondwerk van Parelli level 2! Hoera! En Julia doet dapper mee met level 1, terwijl we met haar eigenlijk niets deden, omdat ze zo afwijzend was ("niet aan me komen!!"). Maar ze begint de aandacht en het leren leuk te vinden. Rustig aan: het zijn koudbloeden!

Julia is de kuddeleider! De kleinste van allemaal, maar het meest ervaren. Dat telt bij paarden.

Joya is een western getrainde arabier van 22 jaar. Hij heeft altijd veel op stal gestaan en hij geniet nu zichtbaar van het buitenleven. Buitenritten zijn zijn grote hobby. Hij is superlief en betrouwbaar. Toen hij net in de kudde stond, werd meteen duidelijk dat hij geen kuddegevoel heeft. Je kunt alle paarden om hem heen weghalen: hij wordt er niet warm of koud van. Iedereen gaat rennen: Joya staat te eten. Inmiddels heeft hij geleerd dat als hij buiten loopt met mij en een paard hinnikt dan naar hem, dat hij dan terug moet hinneken. Hij heeft altijd veel aandacht gekregen van merries, dus met deze kudde gaat het prima.

En: Weidelief met de nadruk op lief:

 

Dit is een foto van Misty, een Quarter-merrie, mijn ex-verzorgpaard in Aalsmeer.

NAAR BOVEN